Max Kolonko and Eva Minge

Na pokazie Ewy Minge w Nowym Jorku pojawili się m.in.  Mariusz Max Kolonko, Kristin Bauer (odtwarzająca rolę wampirzycy Pam w serialu „Czysta krew”), Abri van Straten (aktor i kompozytor, prywatnie mąż Kristin Bauer), AnnaLynne McCord (gra Eden Lord w serialu „Bez skazy”), Dominic Purcell (telewidzowie znają go z roli Lincolna Burrowsa z serialu „Prison break – Skazany na śmierć”, prywatnie mąż AnnaLynne McCord), Tiffany Hines (odtwarzająca rolę Jaden w serialu „Nikita”), Vincent De Paul (aktor i producent), Cara Santana (ma na swoim koncie epizodyczne role w serialach „CSI: Kryminalne zagadki Las Vegas” oraz „CSI: Las Vegas”) czy Geno Segers (grał niewielkie role w serialach „White collar” oraz „Pair of kings”).

żródło VIPnews – zobacz relacje

żródło: warka24.pl

Max Kolonko on his Pulaski movie

Max Kolonko researches his Pulaski movie at Warka museum

Mariusz Max Kolonko wystosował  protest do Rady Etyki Mediów w związku z publikacją przez Dziennik Gazeta Prawna dwukolumnowego, okładkowego raportu o tajnej  sieci wywiadu Echelon z pominięciem nazwiska autora.  Obszerny raport Maxa Kolonko o sieci wywiadu Echelon ( 15 tys. znaków) ukazał się w 20 maja na okładce  Magazynu Dziennik Gazeta Prawna. Z autoryzowanego2 kolumnowego, raportu redaktor pisma, Tomasz Wróblewski, zdecydował się na wycięcie jedynie nazwiska autora – Mariusza Maxa Kolonko.

“Pod raportem dziennik zamieścił podpis www.maxkolonko.com jako autora raportu. Zdaniem Maxa Kolonko “chodzi o zawodowa zazdrość ” gdyż   “metoda Wróblewskiego ma wskazywać czytelnikowi, że wydrukowano opracowanie, a nie samodzielny raport, pomniejszając tym samym wkład dziennikarza i wagę tekstu.”

“Link nie pisze artykułów” – twierdzi Max Kolonko i dodaje: “Częściowa zbieżność adresu internetowego z nazwiskiem autora nie jest i nie może być elementem zastępującym oznaczenie autorstwa. Kwestia jest dla mnie o tyle istotna, że pracowałem nad ta publikacją dwa lata, zaś sposób potraktowania jej autora przez DGP  stwarza niebezpieczny precedens dla niezależnych dziennikarzy w Polsce.”

Kierownictwo DGP twierdzi, że do publikcaji doszło zgodnie z prawem prasowym i praktyką podpisywania tekstów stosowanaą przez DGP.

Jednak żaden z okładkowych tekstów w magazynie DGP w tym numerze ani żadnym z poprzednich wydań magazynów nie ukazał się bez podpisu autora.

Media 2000 Communications

PEŁEN TEKST LISTU  DO RADY ETYKI MEDIOW

Nowy York, 30 maja 2011

Szanowny Pan

Ryszard Bańkowicz

Przewodniczący Rady Etyki Mediów

Ul. Woronicza 17 bud. B15 pok 13/13A

00-999 Warszawa

Szanowni Panie Przewodniczący,

W dniu 20 maja b.r. Dziennik Gazeta Prawna opublikował w weekendowym Magazynie DGP dwukolumnowy raport poświęcony amerykańskiej sieci globalnego podsłuchu Echelon.

Material pt. Jak podsłuchują Amerykanie, o objętości dwóch kolumn ( ok 15 tys. znaków ) zaproponowałem redakcji DGP w marcu b.r. , uzyskujaąc zainteresowanie tematem i jego publikacją.

Zaaprobowana przez redaktorkę DGP , Panią Annę Masłoń wersja do druku zawierała w podpisie nazwisko autora – Mariusz Max Kolonko oraz adres strony internetowej autora www.maxkolonko.com , zgodnie z praktyką stosowaną przez DGP, jak i inne dzienniki w Polsce i na świecie.

W druku raport ukazał się bez imienia i nazwiska autora. Jedynym podpisem pod artykułem wskazujacym na źródło artykułu był adres strony internetowej. W dniu publikacji arykuł nie był jeszcze zamieszczony na moich stronach w internecie.

W tej sytuacji uznałem tę sprawę za edytorskie przeoczenie i skierowalem list do Redaktora Naczelnego DGP Pana Tomasza Wróblewskiego prosząc o zamieszczenie przeprosin/sprostowania za pominięcie nazwiska autora w tak obszernym, okładkowym raporcie.

DGP w przekazanym mi stanowisku stwierdza, że zastosowana praktyka jest zgodna z zasadami publikacji DGP jak i z prawem prasowym.

Nie mogę zgodzić sie ani z taką opinią. Publikowanie materiałów zwłaszcza w tak dużej objętości i wadze ( cover story) nigdy i nigdzie na świecie nie odbywa się bez podania imienia i nazwiska autora publikacji. Częściowa zbieżność adresu internetowego z nazwiskiem autora nie jest i nie może być elementem zastępującym oznaczenie autorstwa. Ponadto zastosowana w tym przypadku metoda nie jest praktykowana przez ten dziennik, ani we wspomnianym numerze magazynu DGP ani w poprzednich wydaniach tego Dziennika. Publikując raport bez nazwiska autora dziennik DGP stwarza precedens w funkcjonowaniu prawa prasowego w Polsce.

W obronie interesów niezależnych dziennikarzy, prawa prasowego i zasad etyki dziennikarskiej ośmielam się zwrócić uwage Szanownej Rady Etyki Mediów na ten niecodzienny przypadek i proszę o rozstrzygniecie czy zamieszczenie przeprosin/sprostowania przez DGP w tej sprawie jest zasadne i czy zdaniem Szanownej Rady Etyki Mediów Dziennik Gazeta Prawna publikując cover story bez imienia i nazwiska autora nie naruszył zasad prawa prasowego, jak i zasad etycznych, jakimi powinny kierować się publikatory w Polsce.

Z powazaniem

Mariusz Max Kolonko

W dniu 4 lipca 2011 MMK otrzymał nastepujacą odpowiedź z Rady Etyki Mediów

Ku ich uldze  The New York Times doniósł tego dnia ….na lotnisku trzy tysiące amerykańskich nastolatków czekało w sali przylotów w czterech rządach – dziewczyny od ściany do ściany .

Co sądzisz o Beethovenie – dziennikarze zapytali Ringo.  Uwielbiam go  – odparl Beatles. Zwlaszcza jego poematy. Ringo to idiota, skwitowala dorosła prasa . Ringo to geniusz! Krzyknęły amerykażskie nastolatki.

Byl rok 1964. Pierwszy raz w historii amerykańska mlodzież kupiła masowo europejski produkt. (…)

Amerykańska młodzież nie jest w swej masie tożsama z europejską, podobnie jak Ameryka nie jest tożsama  z Europą.  Tak jak Ameryka odgrywa dominująca rolę we współczesnym  świecie, tak i amerykańska młodzież utrzymuje dominację nad swoimi rówieśnikami z Europy czy Azji.

Iphone, Ipad, Windows, internet, Play Station, You Tube, Facebook, Twitter, Amazon, Google, Madonna, Elvis, electric guitar, Hammond organ, Moog syntezator , Juke box, Aerobic, Hoola hop, Barbie Doll,  Frisbee, Hollywood, Silicon Valley, Wall Street,  Disneyland, Rock and Roll, Blues, Country, Soul,  the Wild West, Colt, Ford, pickup truck, baseball, football, CNN, MTV, the American Dream , wszystko to stworzyła młoda amerykańska kultura dając młodym w Ameryce pierwszeństwo w dostępie do Nowego i tym samym przewagę nad ich europejskimi równieśnikami.

W tym sensie możemy mowic o wyjątkowości amerykańskiej młodzieży, która wynika z wyjątkowości Ameryki, najpotężniejszego organizmu pażstwowego współczesnego świata o hegemonii miltarnej , politycznej, gospodarczej ale także i kulturowej.

Potęga Ameryki wynika z jej homogenicznosci. Ow związek niezależnych stanów, zjednoczył ludzi o tradycji judeo-chrzescijańskiej mówiacych tym samym językiem, skupionych -  nie, wokół koncepcji politycznej, a intelektualnej;  nieskrępowanego rozwoju sił tkwiących w człowieku bez względu na rasę pochodzenie status czy religię, zawartej w formule Lincolna all man are created equal.

W przeciwieństwie do tego modelu państwa, Europa i jej młodziutka polityczna przykrywka,  Unia,   jest konglomeratem politycznym państw zrzeszających ludzi moówiacych roóżnymi językami, o odmiennych kulturach często zwaśnionych ze sobą narodów.  Taki związek jest tworem pozostającym w sprzeczności z naturalnym procesem tworzenia się organizmów państwowych z mas ludzkich, które, jak wykazuje sama historia Europy, jednoczą się zwykle wokół więzi kulturowych, etnicznych, a nie politycznych.

W przeciwienstwie do Ameryki, Europa , jako organizm o silnych liberalnych korzeniach nie promuje młodym koncepcji rodziny jako podstawowej komórki stabilnego panstwa. Przeciwnie, proliberlany styl życia lansowany w Europie zniechęca młodych do instytucji małżeństwa, rodziny, doprowadzając do obumierania państwa.  W efekcie Europa demograficznie umiera z przyrostem poniżej grnaicy 2.1%  który kurczy każde kolejne pokolenie Starego Kontynentu, zmniejszając szanse młodych europejczyków do wprowadzania konstruktywnych zmian w status quo.

Europejska koncepcja państwa socjalnego uzależnia młodzież od interwencji rządu zastepując ich przesiębiorczość i energię dyrektywą socjalną polityków, która zabija ich inwencję i czyni z nich Comfortably Numb pod parasolem opiekuńczego państwa, żeby użyc linijki z hitu zespołu Pink Floyd.

Podczas gdy Ameryka wchłania dość selektywnie imigrantów, asymilujac ich w ramach jednego narodu, Europa staje się wieżą babel,  wchłaniając do tego wielonarodowego tygla często nielegalną rzeszę ludzi odmiennych religii, co jeszcze bardziej dzieli, a nie unifikuje stary kontynet.

Rownież europejska tradycja polityczna państwa  kierowanego rządem silnie zdyscyplinowanych partii politycznych nie sprzyja  mżodym. By mieć bezpośredni wpływ na władzę młodzi europejczycy muszą zapisać się do partii, poświęcając się karierze politycznej. Luźny system partyjny w Ameryce zaś pozwala zwykłym Joe the Plumbers stać sie kongresmenami mającymi wpływ na politykę.  Proces, utrwalany w amerykańskich domach mantrą  powtarzaną każdemu dziecku przy każdej okazji: I ty możesz zostać prezydentem, uwieńczoną prezydenturą Baracka Obamy.

Mimo tych różnic, odkąd termin „teenager’ pierwszy raz pojawił się w 1941 r. w amerykańskim, Reader’s Digest na określenie młodych ludzi o wieku liczonym liczba–teen, młodzi po obu stronach oceanu  w różnych okresach swej młodej historii charakteryzowali sie wieloma cechami wspólnymi.

Czytaj dalej esej Mariusza Maxa Kolonko

Sąd w swej decyzji podał co następuje:

1.  zobowiązuje Axel Springer do opublikowania na łamach gazety FAKT w termninie 14 dni od daty uprawomocnienia się wyroku, oświadczenia w formacie      10 cm x 15 cm, na stronie 2 gazety następujacej treści “Gazeta Fakt przeprasza Mariusza Maxa Kolonko za obraźliwe, niezgodne z prawdą, uwłaczające dobremu imieniu i czci sformułowania i stwierdzenia zawarte w artykułach prasowych opublikowanych na łamach FAKT w dniach 17 marca, 8 kwietnia, 19 i 24 maja 2006r.

2.  zobowiązuje Axel Springer do zamieszczenia na stronie internetowej Gazety Codziennej FAKT w  terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się wyroku,  przez okres 7 dni oświadczenia następujacej treści “Gazeta Fakt przeprasza Mariusza Maxa Kolonko za obraźliwe, niezgodne z prawdą, uwłaczające dobremu imieniu i czci sformułowania i stwierdzenia zawarte w artykułach prasowych opublikowanych na łamach FAKT w dniach 17 marca, 8 kwietnia, 19 i 24 maja 2006r.

3. zasądza od Axel Springer na rzecz powoda tytułem zadośćuczynienia kwotę 50.000 zł 4. zasądza od Axel Springer na rzecz powoda kwotę 3.477 zł tytułem kosztów sądowych.

Media 2000 Communications

Mimo upływu dwóch miesięcy portal dotąd nie ustosunkował się do postanowień sądu w związku z czym Mecenas Krzysztof Szymański reprezentujący Maxa Kolonko podjął czynności przewidziane przez prawo zmierzające do egzekucji wyroku.

Czy Michal Branski trafi do wiezienia?

Oto treść oświadczenia kancelarii prawnej Mecenasa Krzysztofa Szymańskiego:

Mariusz Max Kolonko wygrał proces o naruszenie dóbr osobistych przeciwko portalowi „Pudelek”. Wydawca „Pudelka”, wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia z dnia 6 kwietnia 2009 r. ( sygn. akt IV C 34/08), który uprawomocnił się po oddalonej apelacji pozwanego w dniu 21 stycznia 2010 r. został zobowiązany  do przeproszenia dziennikarza i zwrotu kosztów postępowania sądowego na rzecz Mariusza Maxa Kolonko. Przeprosiny miały być zamieszczone na pierwszej stronie portalu przez okres 14 dni. Mimo prawomocności wyroku wydawca portalu odmówił jego wykonania.

Wykonania prawomocnego wyroku sądowego nie może wstrzymać nawet złożenie wniosku o kasację wyroku w Sądzie Najwyższym, dlatego portal Pudelek.pl z punktu widzenia prawa jest obecnie w sytuacji podmiotu uchylającego sią od wykonania prawomocnego wyroku sądowego.

Odmowa wykonania wyroku  może narazić osoby reprezentujące wydawcę na areszt, jeżeli nie uiści on grzywny wymierzonej przez Sąd w celu przymuszenia wykonania wyroku. Takie rozwiązanie przewidują przepisy kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu egzekucyjnym /art. 1050 i 1053 kpc / w przypadku, gdy realizacja orzeczenia sądowego jest zależna od woli zobowiązanego i nie może go wykonać komornik sadowy, co ma miejsce w przedmiotowej sytuacji.

Jako prawnik reprezentujący Mariusza Maxa Kolonko wystąpiłem  do Sądu z wnioskiem o podjęcie egzekucji właśnie w takim trybie.

Kancelaria Prawna – Mecenas Krzysztof Szymański

Zdaniem Sądu publikacje prezentowane w internecie w portalu Pudelek.pl naruszyły dobra osobiste Mariusza Maxa Kolonko i zobowiązały wydawcę portalu Michała Brańskiego i Spółkę o2.pl do zamieszczenia pogrubioną czcionką na stronie głównej portalu przez okres dwóch tygodni następujących przeprosin :

” W imieniu redakcji portalu internetowego Pudelek przepraszamy Pana Mariusza Maxa Kolonko za naruszenie jego dóbr osobistych poprzez obraźliwe, niezgodne z prawdą, uwłaczające dobremu imieniu i czci sformułowania zawarte w publikacjach zamieszczonych na portalu w dniach 19.03.2006r. pt.”Kolonko sprzedaje ciało Rosati” z dnia 29.04.2006r. pt. “Kolonko i Rosati : to już koniec” z dnia 20.05.2006r. pt. “Chałtury Maxa Kolonko” z dnia 25.05.2006r. pt. “Weronika Rosati: Ślubu na pewno nie będzie”.

Sąd nakazał także portalowi Pudelek.pl zwrot kosztów sądowych na rzecz pozywającego. Wyrok jest prawomocny. Proces trwał 3 lata.  Mariusza Maxa Kolonko reprezentowała Kancelaria Adwokacka Mecenasa Krzysztofa Szymańskiego. W podobnej sprawie toczy się jeszcze postępowanie Mariusza Maxa Kolonko przeciwko wydawnictwu Axel Springer Polska i tabloidowi Fakt.

Media 2000 Communications

Artykuł pt. Czy Wałęsa pozwie organizatorów uroczystości 20. rocznicy upadku muru berlińskiego? -  przedstawia perypetie byłego polskiego prezydenta związane z niefortunnym zderzeniem z kamerzystą do jakiego doszło podczas ceremonii otwarcia rocznicowych obchodów.

Zdaniem amerykańskich prawników cytowanych w artykule, Lech Wałęsa miałby szanse wygrać pozew sądowy gdyby do niego doszło.

Przedstawicielka organizatora imprezy, Kultur Projekte Berlin, Simone Leimbach w wypowiedzi dla dziennika The Huffington Post twierdzi jednak, że Lech Wałęsa nie skarżył sie na bóle po incydencie i nie zgłosił się do szpitala.

Z prawnego punktu widzenia  organizator sugeruje, iż Wałęsa mógł doznać ew. kontuzji kręgosłupa gdzie indziej, co rysowałoby linię obrony organizatora w razie gdyby doszło do wytoczenia postępowania przez Lecha Wałęsę.

W drugiej części artykułu Max Kolonko wspomina Radka Sikorskiego, obecnego Ministra Spraw Zagranicznych Polski z którym w 1981 roku, organizował Strajk Szkolny w Bydgoszczy.

Artykuł Maxa Kolonko cytowany przez USA Today, ukazał sie pierwotnie w The Huffington Post – największym dzienniku opiniotwórczym w Ameryce (22 miliony użytkowników) w którym publikują m.in. gwiazdy publicystki w USA, politycy i celebryci Hollywoodu.

Czytaj tłumaczenie artykułu w MaxBlog

Media 2000 Communications

Do konkursu Effie Awards w tym roku zgłoszono 125 kampanii. Wyboru zwycięzców dokonało 57 osobowe jury eksperckie złożone z: pracowników mediów, instytutów badawczych, niezależnych konsultantów, marketerów, pracowników agencji reklamowych i domów mediowych.. Przewodniczący jury był Jarosław Świgulski, prezes Mars Polska

Effie to jeden z najważniejszych na świecie konkursów branży komunikacji marketingowej. Po raz pierwszy został zorganizowany w 1968 r. w Nowym Jorku przez Amerykańskie Stowarzyszenie Marketingu. Jest to jedyny festiwal, który nagradza nie tylko wybitne pomysły kreatywne, ale głównie efekt rynkowy kampanii reklamowej. W Polsce konkurs organizowany jest przez Stowarzyszenie Komunikacji Marketingowej SAR.

NAJCZĘŚCIEJ CZYTANE

• Jaśnie Pan Murzyn »
• Brak ojca widać w mózgu »
• Czy to koniec anonimowości w Internecie? »
• Jak zostać celebrytą: przypadek Isabel »
• Stały etat? Możecie o nim zapomnieć »
• Izrael: horror w szpitalach »
• Ocieplenie – największy szwindel naszych czasów »
• Prąd płynie bez kabla »
• Profesje bez szans na pracę »
• Imponujące majątki nowych europosłów »

Mariusz Max Kolonko był najczęściej kojarzonym celebrytą ( Liberty Direct, Newsweek) przez ankietowanych Press, obok Marka Kondrata (ING Bank), Piotra Fronczewskiego (Getin Bank), Wojciecha Manna (Lipton, Heyah), Huberta Urbańskiego ( Bank Millenium i kabaretu Mumio ( Plus).

Wśród dziennikarzy Mariusz Max Kolonko zajmuje zdecydowanie pierwsze miejsce w rankingu.

Oto pełne zestawienie rankingu Press

1. Kabaret Mumio (Plus)
2. Marek Kondrat (ING Bank Śląski)
3. Zygmunt Chajzer (Vizir)
4. Pascal Brodnicki (Knorr)
5. Piotr Fronczewski (Getin Bank, Carrefour)
6. Wojciech Mann (m.in. Lipton, Heyah)
7. Hubert Urbański (Bank Millenium)
8. Bożena Dykiel (Pur, Polskie Pierze i Puch)
9.Mariusz Max-Kolonko (Liberty Direct, Newsweek Polska)
10. Krystyna Czubówna (Telekomunikacja Polska SA, Eurobank)
11. Zespół Feel (Bank Millenium)
12. Maryla Rodowicz (Koral, Żołądkowa Gorzka)
13. Krystyna Janda (m.in. Lipton, Eurobank)
14. Dorota Doda Rabczewska (Koral, Fanabe)
15. Katarzyna Figura (m.in. Eurobank, Dove)
16. Anna Przybylska (m.in. Veroni Mineral, Astor)
17. Joanna Brodzik (m.in. Suzuki, Garnier)
18. Jerzy Stuhr (Raiffeisen Bank, RMF FM)
19. Janusz Gajos (m.in. Eurobank, Pedros)
20. Małgorzata Kożuchowska (m.in. Twój Styl, Volvo)
21. Edyta Jungowska (m.in. Ambi Pur, Dove)
22. Janusz Weiss (Bank BPH, Radio Zet)
23. Małgorzata Foremniak (m.in. Soraya, Party)]
24. Borys Szyc (Renault Clio, Radio Zet)
25. Kayah (m.in. Lipton, Inblu)
26. Beata Kozidrak (m.in. Koral, PKO BP)
27. Michał Żebrowski (m.in. Eurobank, Lexus)
28. Anna Maria Jopek (m.in. Bank Millennium, Bonaqua)
29. Adam Małysz (m.in. Winiary, Goplana)
30. Otylia Jędrzejczak (m.in. Krono, Nurofen)